Şiirin yolundan geçenler dünyanın kimsesizliğini bilir. Kimsesiz bir dünya, kimsesiz insanlık için farklı yollar önerirler. Şiirin kendi yalnızlığı da belki bundandır. Aykırıdır, dosttur ama serttir; şefkatlidir, merttir ama dertlidir. Derdi, sırtında acıyı, aşkı, öfkeyi, nefreti, kavgayı, sevgiyi ya da başka türden yükleri sırtında taşımayanı, taşımak istemeyeni yorar. Bölmeyi değil de bölüşmeyi sevenin ise yükünü alır,…

Read more →